EMM Zomerkamp 2010 2-3 juli 2010
Vrijdagavond 2 juli 2010 en zaterdag 3 juli 2010 organiseerde E.M.M. voor haar leden vanaf 8 jaar een zomerkamp. Dit kamp heeft plaatsgevonden in onze turnaccommodatie “Petrus Hondius”.
Vrijdagavond kwamen na de wedstrijd nederland-brazilie zo'n 50 meiden bepakt en bezakt met slaapspullen, zwemkleding, droge kleding en ladingen met snoep naar onze gymzaal.
Daar aangekomen was anders als voorgaande jaren het afscheid al aan het hek. De ouders mochten niet verder komen en de meiden moesten gelijk allemaal hun gekke sokken aantrekken. Eenmaal door de zeilen gekomen ontdekten ze dat er eerst een parcours afgelegd moest worden voordat ze echt hun slaapspullen mochten installeren. Zo moesten ze eerst met handen en voeten door teiltjes water, door een kruiptunnel, over een kast, onderdoor een dikke mat die op banken lag en over een grondbalk. Dan gekke sokken ophangen om te drogen en slaapspullen klaarleggen. De meiden 12+ sliepen dit jaar in tenten op het grasveld en de meiden jonger dan 12 jaar sliepen in de gymzaal.
Rond kwart over 7 vertrokken we met z'n allen lopend naar Scheldorado. Er werd lekker gezwommen en volop geposeerd voor de camera zoals te zien is bij de foto's. Al snel kwamen er diverse meiden naar de leiding met de vraag hoe het nu verder moest want het onweerde en regende en ze hadden geen jas of wat dan ook meegenomen. Wij verzekerden hun dat we voorlopig nog niet terug naar de zaal gingen dus dat dit wel goed kwam. En dit bleek in eerste instantie ook te zijn. Het was droog toen Scheldorado verlaten werd. Maar niet voor lang.... Een lekkere flink bui koelde alles weer af en zo kwamen er geen 50 droge meiden aan bij de zaal maar 50 verzopen meiden. Gelukkig drukte dit de pret niet. Allemaal nogmaals afdrogen, omkleden en in spanning afwachten op wat komen ging.
En dit was onze bekende spokentocht! Voor het eerst mochten ook de meiden jonger dan 12 jaar deze tocht doen en dit vonden sommigen toch wel erg spannend. In een vooraf afgesproken gebied zaten 4 spoken die zichzelf kenbaar maakten door telkens een toestel te roepen. Zo was er een spook dat telkens brug riep, één die telkens balk riep, een sprong en een vloer. De groepjes moesten deze spoken in de volgorde die op hun kaartje stond zoeken. Maar tussen hun zaten ook nog spoken verstopt! Sommigen gierden het uit van het lachen en af en toe wat gillen, een enkeling vond het zo spannend dat er een traantje werd weggepinkt. Om 11 uur moest iedereen weer terug richting de gymzaal want het begon donker te worden en dat betekende dat de meiden 12+ aan de beurt waren. In de gymzaal mochten de meiden jonger dan 12 jaar nog een film kijken en daarna volgde een polonaise naar de zaal waar nog even een soort disco werd gehouden tussen de bedden.
De meiden 12+ trokken snel wat warmers aan en werden ook in groepen verdeeld. Zelf liep ik met het eerste groepje mee dat maar niet wilde geloven dat hun tocht pas bij de kreek begon (de spoken waren gaan verzitten omdat het spannender en donkerder rond de kreek is) en bleven maar angstig rondkijken. Bij de poortjes bij de kinderboerderij (waar de tocht pas echt starte) begon heel de groep al keihard te gillen; en er was nog niks gebeurd! Zo spannend :D Al snel volgde het eersten spokenkoppel en niet veel later nog een aantal. Halverwege deelde een meisje mee dat ze niet verder durfde maar na wat overleg werd toch verder gegaan. Een opgeluchte zucht volgde toen verteld werd dat dit het einde van de tocht was. En laat nu net dat eerste spokenkoppel dit gehoord hebben en ons 5 meter verderop nogmaals liet schrikken! Dit was enorm lachen en de spoken bleven nu nog even staan om met ons te kletsen. Relaxed en vol verhalen vertrokken we terug richting gymzaal. Bijna aangekomen bij de zaal begon het weer wat te regenen wat dus betekende dat de andere 2 groepen een deel van de tocht in de regen aan het doen waren... Jammer... Maar wat bleek, deze groepen hadden sneller gelopen dus kwamen niet veel later ook al in de gymzaal aan. Hier werd net de disco afgerond dus iedereen slaapkleding aan, tanden poetsen en bedje opzoeken! Geen protest want de meiden haalden al hun snoep tevoorschijn en onder zacht geklets en gegiechel werd dat ook nog ff naar binnen gewerkt. Vrijwilligers van het kamp en wat spoken zaten nog na te praten in de kantine zodat de meiden nog even hun gang konden gaan. De 12+ meiden maakten hier gretig gebruik van en kwamen om de beurt met verhalen als buikpijn, dorst, ingestorte tent, enz. Niks aan de hand natuurlijk maar ze hadden afgesproken niet te gaan slapen en waren dit ook echt niet van plan. Toen rond half 4 's nachts het eerste deel van de vrijwilligers besloot te gaan slapen was het op een paar meiden na in de gymzaal al stil; gelukkig ze sliepen bijna allemaal.
In de tenten was dit geheel anders bleek de volgende ochtend. Ron had niet kunnen slapen en is dus maar in de kantine terug gaan zitten waar hij af en toe gezelschap kreeg van wat meiden. Om 5 uur was de eerste uit de zaal alweer wakker.... Gelukkig bleef het redelijk stil tot een uur of 7. Opstaan moest pas om 8 uur dus werd besloten zachtjes te kletsen zodat de slapers toch nog even konden slapen.
8 uur allemaal opstaan en naar buiten. Groepsfoto in pyjama en gekke sokken! En daarna ochtendgymnastiek onder leiding van Barry. Iedereen deed netjes mee de één wat fanatieker dan de ander, zou dit door slaapgebrek komen? Dan lekker ontbijten met z'n allen en verder slaapspullen opruimen.
Allemaal omkleden en 2 uur turnen! Selectiegroepen + turngroep begonnen bij de tumblingbaan in de recreatiezaal en de recreatiegroepen begonnen in de opgezette zaal. Alle toestellen werden gedaan en na een uur was het wisselen van zaal.
Daarna met z'n allen lunchen; broodjes knakworst! Zelf beker, bord en bestek afwassen en afdrogen en klaarmaken voor spelcircuit. Dit circuit bestond uit lijnbal; 2 teams tegen elkaar soort volleybal maar dan met zeil tussen hun hangend zodat je niet ziet wat het andere team doet en natuurlijk niet met ballen maar met natte sponzen gooien. Iedereen vies en doorweekt maar wat is er gelachen. Dan was er nog iemand is hem, niemand is hem onder leiding van Barry in de gymzaal, oefenen voor de demo met Karina en/of Miriam en toestellen slagbal in de gymzaal. Niemand scheen door te hebben dat wij inmiddels waren overgeschakeld op het slecht weer programma (het regende namelijk) dus dat was mooi. Lekker met z'n allen ijsje gegeten (binnen) en dan het spel waar verschillende al om hadden gevraagd: Levend Stratego! Natuurlijk niet met vlag maar met gekke sok die verstopt moest worden. Barry speelde lekker vals met zijn team en Karina had haar team instructies gegeven met; je komt huilend naar me toe als je een nieuw kaartje nodig hebt en lachend/juichend als je een kaartje van de tegenpartij hebt gewonnen. Zo werd er dus flink wat (nep) gehuild en gelachen en niemand maakte zich echt druk om de o zo vals spelende groep.
Gespannen vroegen de meiden of ze nog eens mochten oefenen voor hun demo want nu kwamen de ouders toch echt alweer bijna. Dus zo gezegd zo gedaan; iedereen gaan oefenen voor de demo. Niet veel later druppelden inderdaad de eerste ouders al binnen en toen naar ons inzien iedereen er was werd gestart met de demo's. Elke groep kreeg een groot applaus en zo werd het kamp afgesloten en mocht iedereen huiswaarts keren. Afgezien van de vrijwilligers dan die nog een klein beetje moesten helpen schoonmaken. Met nadruk op klein beetje want er was al heel veel gedaan!
Hierbij willen wij nogmaals alle vrijwilligers die tijdens dit kamp hebben geholpen enorm bedanken!
En meiden; hier staan de foto's foto's gemaakt door Anoeska Ripmeester
foto's gemaakt door Karina Huigen
de rest volgt binnenkort
Wist u datjes over het kamp:
Wist u dat
..........wij dit jaar voor het eerst het gehele kamp een vader als vrijwilliger hadden
......... Barry zelf eigenlijk het grootste kind was; we hebben hem in het zwembad namelijk amper gezien omdat hij aan het spelen was, hij de meiden 12+ in hun tent nog meerdere malen heeft laten schrikken terwijl de spokentocht toch echt al lang klaar was, hij enorm valsspeelde met zijn team bij levend stratego, enz.
....... juf Miriam al sliep nog voordat haar hoofd haar kussen raakte
........ diezelfde juf ook als één van de laatsten wakker werd
....... juf Mariska stug heel het kamp haar gekke sokken aanhad en ze ook niet meer uit wilde doen
......de meiden die niet hebben geslapen duidelijk herkenbaar waren door hun steeds witter wordende gezichtjes
.......er dit jaar niemand heimwee had!
.......Ron een super nachtwacht was
.......diezelfde Ron zijn eigen vrouw met een vuvuzela wakker maakte
......zij daar niet heel erg blij mee was....
......juffen Miriam en Mariska toch wel het fanatiekst meededen met Barry's ochtendgym
...... verschillende meiden aan Barry blijven vragen of hij trainer wil worden
.......Ron eigenlijk alleen kwam helpen bij de spokentocht en uiteindelijk daarna nog maar amper is weg geweest
...... juf Ellie elk jaar heen en weer raced tussen gymzaal en fotograaf om alle groepsfoto's op tijd te hebben
...... juf Anoeska zoals elk jaar heel veel foto's heeft gemaakt
Meer wist u datjes zijn altijd welkom!
